Robin Williams-Ölü Ozanlar Derneği
Her dönemde güncelliğini koruyacak bir kitap .
Öğretilmiş alışkanlıklara , yasaya , geleneğe bir başkaldırı örneği Ölü Ozanlar Derneği … İsmi ilk pasifistlerden , orman tutkunu Henry David Thoreau’dan gelmektedir . Henry David her gün orman yürüyüşleri düzenleyen , ormanda yaşayan vergi vermeyen bir sivil itaatsizdir …Bu kitap Henry David kokuyor .
Bir öğretmenin kaç öğrenciyi değiştirebileceğini , bir öğretmenin yaşamın akışını ne boyutta değiştirebileceği görüyoruz kitapta . Descartesin mekanik yaşamına karşı bir manifesto içeriyor kitap . Öğretmen Keating askeri okul disiplini içinde olan okulun düzenini alaşağı ediyor , şiiri , edebiyatı gerçekliğine kavuşturuyor . Kitapların dışına çıkarıyor , yaşamı şiirsel kılmaya uğraşıyor .
Foucault’un ‘ yaşamımız neden bir sanata dönüşmesin? ‘ sorusunun cevabını bulabiliyoruz bu kitapta .
//‘’topla gül goncalarını toplayabilirken ,
zaman akıp gidiyor :
aynı çiçek sana bugün gülümserken
yarın solup gidiyor ‘ kaç öğrenci bu dizeyi duymuştur öğretmenlerinden ? //
Bir gün , inanması zor olsa da , hepimiz nefes alıp vermez olacak , soğuyacak ve öleceğiz . ..’’ ölüm korkusunu yenmeye ve sonra bu hakikatle beraber yaşamın tadını çıkarmaya , -şiirsel edebi şekilde – davet ediyor öğretmen Keating .
//‘’yaşıyorsun işte – hayat var , hüviyet de öyle ,
zorlu oyun devam ediyor , belki sen de katılırsın bir dizeyle . ‘’ yaşama karşı bizde rengimizle , dizemizle katılmaya adım atabiliriz , atmalıyız .//
ölü ozanlar hayatın iliğini emmeye adanmış bir dernekti . //
ah , ama bu inançları ve dersleri hiçe saymak zor ; çünkü ailelerimiz , geleneklerimiz ve modern çağ tarafından koşullanmış durumdayız . Peki bizler nasıl Walt gibi kendi gerçek doğamızın konuşmasına izin veririz ? kendimizi önyargılardan , alışkanlıklardan ve baskılardan nasıl soyutlarız ? Cevap , sevgili çocuklar , sürekli yeni bir bakış açısı kazanmaya çalışmaktır .// bu yüzden öğretmen sandalyesinden kalkıp aniden masanın üzerine çıkıyor Keating , birde buradan bakmayı deneyelim diyor .’//
‘’Üniversite muhtemelen şiir sevginizi yok edecek . ‘’ şüphe götürmez bir gerçeklik bu . Üniversite size bir şey vermez sizden alır . Aldığı yegane şeylerden biri de edebi yönünüzdür . Sizi analizlere , ders notlarına boğarak yapar bunu . Dizelerle buluşmanızı hep engeller . O dizelerle buluştuğunuzda siz üniversiteyi yok edeceksiniz . Korku budur …//Kadın bir katedraldir , çocuklar . Her fırsatta ona tapının …//
Amargiye dönüştür bu . Öze dönüş . Doğduğunuz yere tapın demeye getiriyor bu bir annede olabilir bir sevgilide bir dostta ...
Gerçek bir kitap bu …
Öğretilmiş alışkanlıklara , yasaya , geleneğe bir başkaldırı örneği Ölü Ozanlar Derneği … İsmi ilk pasifistlerden , orman tutkunu Henry David Thoreau’dan gelmektedir . Henry David her gün orman yürüyüşleri düzenleyen , ormanda yaşayan vergi vermeyen bir sivil itaatsizdir …Bu kitap Henry David kokuyor .
Bir öğretmenin kaç öğrenciyi değiştirebileceğini , bir öğretmenin yaşamın akışını ne boyutta değiştirebileceği görüyoruz kitapta . Descartesin mekanik yaşamına karşı bir manifesto içeriyor kitap . Öğretmen Keating askeri okul disiplini içinde olan okulun düzenini alaşağı ediyor , şiiri , edebiyatı gerçekliğine kavuşturuyor . Kitapların dışına çıkarıyor , yaşamı şiirsel kılmaya uğraşıyor .
Foucault’un ‘ yaşamımız neden bir sanata dönüşmesin? ‘ sorusunun cevabını bulabiliyoruz bu kitapta .
//‘’topla gül goncalarını toplayabilirken ,
zaman akıp gidiyor :
aynı çiçek sana bugün gülümserken
yarın solup gidiyor ‘ kaç öğrenci bu dizeyi duymuştur öğretmenlerinden ? //
Bir gün , inanması zor olsa da , hepimiz nefes alıp vermez olacak , soğuyacak ve öleceğiz . ..’’ ölüm korkusunu yenmeye ve sonra bu hakikatle beraber yaşamın tadını çıkarmaya , -şiirsel edebi şekilde – davet ediyor öğretmen Keating .
//‘’yaşıyorsun işte – hayat var , hüviyet de öyle ,
zorlu oyun devam ediyor , belki sen de katılırsın bir dizeyle . ‘’ yaşama karşı bizde rengimizle , dizemizle katılmaya adım atabiliriz , atmalıyız .//
ölü ozanlar hayatın iliğini emmeye adanmış bir dernekti . //
ah , ama bu inançları ve dersleri hiçe saymak zor ; çünkü ailelerimiz , geleneklerimiz ve modern çağ tarafından koşullanmış durumdayız . Peki bizler nasıl Walt gibi kendi gerçek doğamızın konuşmasına izin veririz ? kendimizi önyargılardan , alışkanlıklardan ve baskılardan nasıl soyutlarız ? Cevap , sevgili çocuklar , sürekli yeni bir bakış açısı kazanmaya çalışmaktır .// bu yüzden öğretmen sandalyesinden kalkıp aniden masanın üzerine çıkıyor Keating , birde buradan bakmayı deneyelim diyor .’//
‘’Üniversite muhtemelen şiir sevginizi yok edecek . ‘’ şüphe götürmez bir gerçeklik bu . Üniversite size bir şey vermez sizden alır . Aldığı yegane şeylerden biri de edebi yönünüzdür . Sizi analizlere , ders notlarına boğarak yapar bunu . Dizelerle buluşmanızı hep engeller . O dizelerle buluştuğunuzda siz üniversiteyi yok edeceksiniz . Korku budur …//Kadın bir katedraldir , çocuklar . Her fırsatta ona tapının …//
Amargiye dönüştür bu . Öze dönüş . Doğduğunuz yere tapın demeye getiriyor bu bir annede olabilir bir sevgilide bir dostta ...
Gerçek bir kitap bu …
Yorumlar
Yorum Gönder